Πέμπτη, 5 Μαρτίου 2009

ΟΠΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ







Σάββατο, λίγο πριν δύσει ο ήλιος, βόλτα στον Αλιάκμονα



με τον Παντελή να μας δείχνει πώς πετά πέτρες η Βουγιουκλάκη



Κυριακή πρωί, στο προαύλιο της νέα εκκλησιάς του Αλιάκμονα Κοζάνης, δωρεά ενός επαναπατρισθέντος χωριανού



Μια εικόνα που πληγώνει





Κυριακή βράδυ, η κλαδαριά στο ίδιο χωριό





Καθαρά Δευτέρα, σαρακοστιανό τραπέζι στην Βελανιδιά Κοζάνης, με απόντα σε όλες τις φωτογραφίες τον μέγα φωτογράφο Στέργιο!!



Αναστασία, μου διέφυγε να πω πως ευτυχία είναι να βγαίνεις σώα μετά την τραμπάλα με τον Παντελή. Είχα μια θεαματικότατη πτώση που όμως ο αξιοθαύμαστος εικονολήπτης δεν πρόλαβε να απαθανατίσει.

6 σχόλια:

kostaslogh είπε...

Πετάει η Κωνσταντινιά;
..πετάει πετάει

..τώρα μάλιστα
ΖΗΛΕΨΑ

Κωνσταντινιά είπε...

Κώστα,


στις πτήσεις καλά τα πάω. Στις προσγειώσεις μειονεκτώ.

Asterion είπε...

Με τόση ιπποδύναμη και κιλά που αντιμετώπισες, πάλι καλά που δεν έφυγες πέραν της ατμόσφαιρας. Πάντως η αγωνία σου είναι εκδηλη στην φωτογραφία (γλώσσα του σώματος). Ολα καλά και ωραία και χορτατστικά για κάποιους που πέρασαν από εκεί. Βέβαια την Ανοιξη είναι πολύ ποιό ωραία και ρομαντικά με τα φιδάκια και τα .....σκυλάκια (τσοπανόσκυλα)!!!!!

little beautiful things είπε...

εμένα μου άρεσε η τσαχπινιά της προτελευταίας φωτό!! μήπως σ'αυτην τραγουδας, μια-φορα κι εναν καιρό τσα τσα τσα πηγ΄ η γατα στο χορο τσα τσα τσα!;;; :)))

(Κι εγώ Κοζάνη ήμουν στο Καρναβάλι και καθαροΔευτέρα στο Βελβεντό Κοζάνης)

Κωνσταντινιά είπε...

Αστερίωνα,

μη νομίζεις, έκανα αξιοθαύμαστη τροχιά!!
Έχουμε και φωτογραφία αγκαλιά με τσομπανόσκυλα, αλλά δεν τ'αποκαλύπτουμε και όλα!!!

Κωνσταντινιά είπε...

Α! ρε Χριστίνα! και γω στην αρχή κατάλαβα για την τελευταία και θα σου 'λεγα ότι έλεγα από πού να κρατηθώ;

Για την τελευταία θα σου πω όταν βρεθούμε από κοντά. Να έχει και λίγο σασπένς η υπόθεση!