Δευτέρα, 7 Ιουνίου 2010

Αλλιώς.
Έχει γίνει επίκαιρο το "αλλιώς" και φοριέται πολύ.
Εκτός από την πρόταση για την Θεσσαλονίκη "αλλιώς", διαφημιστές, ψυχολόγοι, κοινωνιολόγοι, μας προτρέπουν να αλλάξουμε.
Τι σημαίνει όμως το αλλιώς;
Προφανέστατα ότι το "έτσι" δεν μας ικανοποιεί θα ισχυριστούν πολλοί.
Υπάρχει όμως και η άλλη σκοπιά που λέει ότι όσο ευχαριστημένος και να είσαι από τον "έτσι" τρόπο σου, το άλλο, το διαφορετικό, το καινούριο, κάτι θα σου δώσει.
Υπάρχουν και αυτοί που ισχυρίζονται πως δηλώνεις ικανοποιημένος για να μη ξεβολευτείς.
Θέλει αρετή και τόλμη η γνωριμία με το έτερο.
Και αρκετοί συμπολίτες μας αποδείχτηκαν τολμηροί και ξεβολεύτηκαν και βγήκαν στους δρόμους προς πείσμα του καιρού ή και αν την "είδαν" και αλλιώς, απολαμβάνοντας τις καλοκαιρινές αυτές μπόρες.
Πολλά τα δρώμενα, έπρεπε να επιλέξεις, μερικά αναβλήθηκαν, άλλα ματαιώθηκαν, και, αν και το κυνήγι του θησαυρού μετακόμισε, υπήρξε το κυνήγι των εκδηλώσεων που άλλαζαν ώρες και θέσεις.
Μπορεί προς απογοήτευσή μου, να έχασα τον Λουκά και τον Σόλωνα όπως και τους Plaza ensemble σε αυτό το κυνήγι, αλλά αποζημιώθηκα συνδιασκεδάζοντας στο street party με εκατοντάδες συντοπίτες μου, κοιτώντας την πόλη από κει που της πρέπει, (της Σαλονίκης μοναχά της πρέπει το καράβι), γνωριζοντας τον λύκο και την καποέρια αλλιώς, τις ικανότητες στο σκειτμπορντ και γκραφιτι της νεολαίας μας, βιώνοντας το πλακόστρωτο ως αμμουδιά και πιάνοντας το πρώτο "αεροπλανάκι ποίημα" που απογειώθηκε από τα μπαλκόνια του Palace, το οποίο και μας αφιερώνω:
Βασίλης Ιωαννίδης, Μικρά ερωτικά (Έστρωσε η μέρα...)

Έστρωσε η μέρα
ένα φιλί
να περπατήσεις,
έστρωσε ο ήλιος
την χαρά
για να χαρείς,
κι ο δρόμος
απ' τα βάθη του
στα χείλη σου
να λάμψει

Από τη συλλογή Μικρά ερωτικά (1998)

Η οδός Ερνέστου Εμπράρ -που αγνοούσα- φωτισμένη αλλιώς.

4 σχόλια:

καλημέρα είπε...

Μπραβο βρε Κωνσταντινια,
τα καταφερες και πήγες!

Όσο για το αλλο θεμα, το πιο γενικό, του "αλλιώς", και τόλμη θελει το αλλιώς και να το θες πραγματικά όχι μόνο γιατί έτσι πρεπει ή γιατί το εκαναν άλλοι. Αυτό είναι το δύσκολο νομίζω και το πιο δύσκολο ακόμα να αλλαξεις πραγματικά κι όχι για λίγο.
Φιλιά!

Κωνσταντινιά είπε...

Καλημέρα Αναστασία,

πραγματικά,χαίρομαι που κατάφερα να πάω σε μερικές από τις εκδηλώσεις αυτού του "πειράματος", μα περισσότερο χάρηκα που ήμουν ένα λάμδα που το έσκασε από τη γραμμή του, όχι για να δραπετεύσει, αλλά για να εξερευνήσει μια οικεία πόλη, αλλιώς.
Το άλλο θέμα, είναι μεγάλο θέμα. Είναι από αυτά μας αρέσει να συζητάμε τα δυό μας και ίσως να είναι το επόμενο.
Αυτό που θα πω τώρα, είναι πως όλοι μας έχουμε σαν προτεραιότητα να αλλάξουμε τους άλλους.

Φιλιά!!!

Roadartist είπε...

Τι υπέροχη φωτογραφία.. :)))
Αν είμασταν όλοι ίδιοι, δε θα είχε κανένα νόημα η ζωή.. έτσι νομίζω..
Την καλημέρα μου στις Θεσσαλονικιές της μπλοκοπαρέας μας :))

Κωνσταντινιά είπε...

Δεν ξέρω για το νόημα και την ουσία, μα σίγουρα οι εναλλαγές νοστιμίζουν :)
Ευχαριστούμε για τις καλημέρες και ρωτούμε πώς τα πας με τις εξετάσεις σου.

Φιλιά!