Τρίτη, 10 Νοεμβρίου 2009

ΦΙΛΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΤΗΤΑ




Πριν από κανένα μήνα η Αναστασία μου είπε πως κάποιες κουβέντες μου της έδωσαν την αφορμή για να εκφράσει κάποιες σκέψεις της.
Σήμερα αυτά τα λόγια της:"Τώρα το φτιάχνουμε αυτό που θα είμαστε, πώς, με ποιους και γιατί", μου δίνουν το έναυσμα για να διατυπώσω κάποιες δικές μου που αφορούν στη φιλία και στη διαχρονικότητά της.

Το ότι οι άνθρωποι που μας περιβάλλουν και συγχρωτιζόμαστε  είναι  αξία ανεκτίμητη, πιστεύω πως είναι κοινά αποδεκτό.

Τι είναι αυτό όμως που δημιουργεί, κρατάει και διατηρεί τις φιλίες;

Η πρώτη εντύπωση σίγουρα παίζει μεγάλο ρόλο, όχι πάντοτε όμως θετικό, όσο αφορά στην εξέλιξη.

Τυχαίνει όσο περισσότερο μας εντυπωσιάζει ένας άνθρωπος με την πρώτη ματιά, τόσο περισσότερο και να μας απογοητεύσει  στην πορεία,  γιατί δεν ανταποκρίνεται σε αυτό που είχαμε κατασκευάσει στο μυαλό μας.

Μια βασική αρχή λοιπόν πιστεύω για μια σχέση με σταθερές βάσεις, είναι να μην θεωρούμε πως γνωρίζουμε τον άλλο.

Τα κοινά ενδιαφέροντα και ίδιο μήκος συχνότητας στη σκέψη και στο χιούμορ, είναι ίσως από τα πρώτα στοιχεία που μας έλκουν στο να θέλουμε να γνωρίσουμε κάποιον καλύτερα και βαθύτερα.
Τα δύσκολα στις σχέσεις μας με τους άλλους, για να μη μείνουμε μόνο στη φιλία μα και στις κοινωνικές σχέσεις γενικότερα, έρχονται στις διάφορες προστριβές που φέρνει μια στενότερη σχέση, ξεκινώντας από  τη διαφορά νοοτροπίας ή  γούστου έως  και ποδοσφαιρικών επιλογών.


Και το κλειδί, κατ εμέ, βρίσκεται στην αποδοχή.


Η κατανόηση του άλλου, το δικαίωμα να έχει τα δικά του πιστεύω, ο σεβασμός σε τυχόν ιδιαιτερότητες του, η αυτονομία του, η κάλυψη αναγκών του όσο είναι δυνατόν, είναι βασικά και σημαντικά στοιχεία για να κρατήσει μια σχέση.

Να γνωρίζει ο άλλος ότι μπορεί να στραφεί σε σένα σε δύσκολη στιγμή, να εκμυστηρευτεί, να κλάψει, να βρίσει.


Παρεξηγήσεις και διενέξεις θα υπάρξουν.


Η καλή θέληση και προπάντων η αποδοχή της  ευθύνης που σίγουρα  μας αντιστοιχεί,  εξομαλύνουν τις προστριβές.

Δεν καπελώνουμε τους φίλους μας, δεν επιβάλλουμε τις απόψεις μας, δεν πρέπει όλοι να ασπάζονται τα πιστεύω μας, δεν αγαπούν όλοι τα θρίλερ ή τρώνε κινέζικο.


Οι φίλοι είναι σύμμαχοι δεν είναι ανταγωνιστές.


Κοινός στόχος η βαθύτερη επικοινωνία, η αλληλοϋποστήριξη, η εξερεύνηση νέων τόπων και τρόπων και γιατί όχι η διασκέδαση και η ψυχαγωγία.


Η φιλία δεν είναι εξάρτηση.


Συνηθίζω να λέω, οι φίλοι μου το ξέρουν αυτό, πως οι σχέσεις πρέπει να αναπνέουν.


Χρειάζονται  χώρο για να μπορούν να μεγαλώνουν και αποδοχή για να διατηρούνται.


13 σχόλια:

Χριστίνα (lbt) είπε...

πάντα έλεγα ότι πρέπει να ταιριαζουν τα χνωτα σου με τον φίλο, άλλα στην πραγματικότητα εχω φίλους τόσο διαφορετικούς μεταξύ τους, που τελικά η αγνή αγάπη κατάλαβα ότι είναι αυτο που μας δένει. Κι αυτό συμπεριλαμβάνει την αποδοχή, την κατανόηση, την ελευθερία, την αντοχή στο χρόνο, την συγχωρητικότητα.....

kostaslogh είπε...

Η φιλία είναι έρωτας,μεστός ,ώριμος,ειλικρινής ,σαν αυτό που φτιάχνουν τα ζευγάρια μετά από πολλά χρόνια καλής συμβίωσης ,με ξεπερασμένα τα όποια χαζοπροβλήματα των πρώτων χρόνων.

katerina είπε...

Καλημερα, Κωνσταντινια, με τις ωραιες κουβεντουλες σου!
χρονια πολλα και για τον Μιχαλη που γιορταζε!να τον χαιρεσαι,γερο και δυνατο!
καλημεροφιλακια!

ΝΙΝΑ είπε...

Συμφωνώ απόλυτα με τον τρόπο που προσεγγίζεις την έννοια της φιλίας.Γι αυτό κι εγώ σε επέλεξα για φίλη!

Κωνσταντινιά είπε...

Χριστίνα,
δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω μαζί σου, με μια μικρή διαφοροποίηση.
Ακριβώς για να αντέξει στο χρόνο η φιλία, χρειάζονται όλα τα υπόλοιπα που είπες.
Υ.Γ. Δεν σου ευχήθηκα καλό μήνα στο μπλογκ σου, σου εύχομαι καλό υπόλοιπο τώρα.

Κωνσταντινιά είπε...

Κώστα,
έχω δηλώσει και από εδώ, ότι ενώ πιστεύω πως τίποτε δεν εμποδίζει μια φιλία να εξελιχθεί, να μετατραπεί ίσως είναι η πιο σωστή λέξη, σε έρωτα, δεν νομίζω πως ένας έρωτας γίνεται φιλία.
Φιλία με πόθο, με κατακτητική διάθεση,με έντονη την ανάγκη της έτερης παρουσίας, δεν ονομάζεται φιλία.
Ότι και τα δυο χρειάζονται αμοιβαία κατανόηση και αλτρουισμό, ότι απαιτούν πρώτα την ικανοποίηση του άλλου και μετά τα δικά μας θελω, συμφωνώ.

φιλικά φιλιά!!

Κωνσταντινιά είπε...

Κατερίνα,

ευχαριστώ για όλα,ελάτε να μας ευχηθείτε και από κοντά!

Καλημεροφιλιά!!!!!

Κωνσταντινιά είπε...

Νίνα,

για μια ακόμη μια φορά με κατασυγκίνησες.
Θα τα πούμε και από κοντά, αλλά μπορώ να πω και από εδώ με σιγουριά, πως η φιλία μας απέδειξε πως αντέχει στο χρόνο.
Πρέπει να κοντεύουμε τα 20, έτσι δεν είναι;

Στο μέλλον μας, και όχι με αναπολήσεις μα με μελλοντικά σχέδια!!

Κωνσταντινιά είπε...

NINA,

ασυγχώρητη παράλειψη μου να πω πως είσαι μιαν ανεκτίμητη φίλη.
Ειστε ανεκτίμητοι φίλοι, μετά συζύγου εννοώ, και ίσως να είναι και σημαντικότερο μπορεί και δυσκολότερο αυτό, το να διατηρούνται δηλαδή φιλίες μεταξύ ζευγαριών.

kostaslogh είπε...

Μάλλον δεν το διατύπωσα σωστά και ολοκληρωμένα,δεν εννοώ ότι η σχέση μετατρέπεται αλλά ότι ολοκληρώνεται ,αποκτάει και τη δύναμη μιας πραγματικής φιλίας ,χωρίς αυτό να σημαίνει ότι χάνει τα χαρακτηριστικά της ερωτικής σχέσης.

Μιχάλη
η σιγουριά μ έφαγε "μπα δεν έχουμε άλλον Μιχάλη"
έστω και καθυστερημένα
ΧΡΟΝΙΑ ΣΟΥ ΠΟΛΛΑ!!!

Ανώνυμος είπε...

Δεν υπάρχει τίποτε πιο γλυκό από το να ακούς φωνούλες στο σκοτάδι. Μα είναι φρόνιμο και συνετό, αυτοί από όπου έρχονται να προσέχουν ...τους κάλους σου!
Ο φιλ..ασθενος Hippo

Κωνσταντινιά είπε...

Κώστα,


νομίζω πως οι στίχοι του Πυθαγόρα αποδίδουν αυτό που εννοείς:"και μάνα κι αδερφή μου κι αγάπη εσύ
τι άλλο να ζητήσω απ' τη ζωή";
Εστω και καθυστερημένα ορίστε και από κοντά.

Κωνσταντινιά είπε...

Hippo disease,

αν δεν σου πατήσουν τους κάλους οι φίλοι, τότε ποιοι;