Παρασκευή, 23 Ιανουαρίου 2009

ΑΛΛΗΛΟΓΡΑΦΙΑ ΜΕΡΟΣ Β'

Τώρα βέβαια η "κλασσική" αλληλογραφία έχει υποσκελιστεί από τα sms και τα e-mail . Ζούμε σε μια εποχή όπου η αναμονή του ταχυδρόμου, η αφή, η μυρωδιά και το θρόισμα του χαρτιού να τείνουν να εκλείψουν μα η ανάγκη για επικοινωνία να παραμένει αναλλοίωτη.

Αναλλοίωτο δια μέσου των αιώνων είναι και το ενδιαφέρον μας για τις σκέψεις των άλλων. Πόσες φορές δεν ακούσαμε τις φράσεις , "θα ήθελα νάξερα τι σκέφτεσαι, τι να έχεις άραγε στο μυαλό σου, αχ και νάμουνα στο κεφάλι σου"! Και δεν είναι μόνο από ενδιαφέρον, είναι, όπως διατυπώνει και ο Κώστας, η πανίσχυρη περιέργεια του ανθρώπου.

Συνειρμικά όλα αυτά μου έφεραν στο μυαλό ένα βιβλίο που διάβασα το καλοκαίρι. Το "σκέψεις σκέψεις...... " του Ντέιβιντ Λοτζ. Και πιο συγκεκριμένα, ένα κομμάτι όπου το κύριο πρόσωπο του βιβλίου, ένας καθηγητής στο Κέντρο Γνωστικής Επιστήμης, όπου κάνει έρευνα για τη κατανόηση της συνείδησης, συνείδηση με τον ορισμό της ατομικής οντότητας και όχι της ηθικής συνείδησης, προσπαθεί να πείσει, και μάλλον όχι μόνο από επαγγελματική διαστροφή, μια νεοφερμένη καθηγήτρια -πετυχημένη συγγραφέα- να ανταλλάξουν τα προσωπικά τους ημερολόγια.

Μπήκα στον κόπο να το αντιγράψω κρατώντας την ορθογραφία. Τονίζω κάποια σημεία που νομίζω χρίζουν ιδιαίτερης προσοχής.



δευ, 24 Μαρ 1997 12:40:03
Τι λες να φάμε εκτός πανεπιστημιούπολης;

δευ, 24 Μαρ 1997 16:42:18
Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο να μη συναντιόμαστε για λίγο καιρό. Δεν θα προσποιηθώ πως βρίσκω τα συναισθήματά σου απωθητικά, δεν μπορώ όμως να σου τα ανταποδώσω, για λόγους που γνωρίζεις.

Τρι, 25 Μαρ, 1997 16:50:49
Έλεν, αυτό είναι γελοίο.σέβομαι την αρνητική σου απάντηση, δεν πρόκειται να σε παρενοχλήσω.θαυμάζω το μυαλό σου όσο και το κορμί σου. απολαμβάνω την παρέα σου. μου αρέσει να συζητάμε για διάφορα.
ραλφ

Τρι, 25 Μαρ, 1997 17:31:02
δεν μπορούμε να τα συζητάμε με e-mail;
ελεν

Τρι, 25 Μαρ 1997 09:21:25
εντάξει θα σου έκανα μια πρόταση στο φαγητό αλλά σου τη λεω τώρα. τι θα έλεγες αν ανταλλάσσαμε ημερολογια;θα σου δείξω το δικό μου και θα μου δείξεις το δικό σου πλήρη, χωρίς λογοκρισία, χωρίς διορθώσεις.τιλες;


Τρι, 25 Μαρ 1997 11:21:19
Αγαπητέ Ραλφ,
Τι εξωφρενική ιδέα! Δεν το συζητώ. Το ημερολόγιο μου είναι προσωπικό. Δεν έχω πρόθεση να το δημοσιεύσω ποτέ. Μπορεί κάποια μέρα να αντλήσω απ' αυτό στοιχεία για να γράψω κάτι, πολύ επιλεκτικά όμως και με κάθε είδους συγκαλύψεις και μεταθέσεις Προορίζεται μόνο για τα δικά μου μάτια.
Έλεν

Τρι, 25 Μαρ 1977 12:26:53
έλεν, το ίδιο ισχύει και για το δικό μου ημερολόγιο.όταν το ξεκίνησα σκεφτόμουν ότι ίσως τι χρησιμοποιούσα για την έρευνα μου, ως εμπειρική στήριξη για το ημιτελές; ακόμα έργο μου σχετικά με τη συνείδηση, γρήγορα όμως αντιλήφθηκα ότι ποτέ δε θα δημοσίευα κανένα μεγάλο κομμάτι του, είναι πολύ παρακινδυνευμένο. αυτή μπορεί να είναι μια θεμελιώδης δυσκολία στις μελέτες περί συνείδησης, κανείς δε θα τολμούσε να χρησιμοποιήσει τον επιστημονικό λόγο σε τρίτο πρόσωπο για να περιγράψει σε πρώτο πρόσωπο τη φαινομενολογία της δικής του συνείδησης στην ακατέργαστη της μορφή....

είχαμε πει παλιά για το ουσιαστικό χαρακτηριστικό της συν. η μυστικότητα, το γεγονός ότι μόνο εμείς γνωρίζουμε τις σκέψεις μας, κάποιες φορές αυτό μας δίνει ικανοποίηση, μας δίνει μια αίσθηση της μοναδικής μας ταυτότητας, σκέφτομαι άρα υπάρχω.κάποιες φορές αυτό οδηγεί σε σολιψισμό, στη μάλλον τρομακτική ιδέα ότι ίσως μόνο οι δικές μας σκέψεις είναι πραγματικές....όπως και ναχει έρχεται σε σύγκρουση με την τεχνητή νοημοσύνη σύμφωνα με την οποία επιβάλλεται να υπάρχουν κανονικότητες στην αρχιτεκτονική του ανθρώπινου νου που δύναται να αντιγραφούν. έχω την εντύπωση ότι υπάρχει μια ευκαιρία στη σύμπτωση ότι και οι δυο γράφουμε ημερολόγια την εποχή που γνωριστήκαμε. Αν τα ανταλλάσσαμε θα είχαμε και οι δυο μια μοναδική αντίληψη του τρόπου λειτουργίας του μυαλού κάποιου άλλου, θα συγκρίναμε τις αντιδράσεις μας στο ίδιο γεγονός.θα "διάβαζα το μυαλο σου" κυριολεκτικά και συ το δικό μου.

Τρι, 25 Μαρ 197718:45:29 Αγαπητέ Ραλφ,
Καταλαβαίνω τι όφελος έχει για σένα. Για μένα τι όφελος έχει;

Έλεν

Τρι, 25 Μαρ, 1977 22:53:02

ως συγγραφέας και ως γυναίκα θα έπρεπε ναρπάξεις την ευκαιρία να κοιτάξεις μέσα στο μυαλό ενός άντρα, να δεις πραγματικά τι συμβαίνει εκεί μέσα. εγώ παίρνω ένα τεράστιο ρίσκο, πολύ μεγαλύτερο από ότι εσύ σίγουρα. θα σοκαριστείς, θα αηδιάσεις από πολλά πράγματα που ξεστομίζω στη ροή της συνείδησης μου. οχετός σκέτος είναι τις περισσότερες φορές. υπ΄ρχει περίπτωση όταν διαβάσεις το ημερολόγιο μου να μη θελήσεις να με ξαναδείς ή να μου ξαναμιλήσεις ποτέ. ελπίζω ότι κι εσύ όπως κι εγώ εκτιμάς την αλήθεια πάνω απολα. αν το κάνουμε αυτό θα "γνωριστούμε" πιο ολοκληρωμένα από ότι γνωρίζονται ποτέ οι εραστές. διαπερνούν ο ένας το σώμα του άλλου κατά λίγα μόλις εκατοστά, με γλώσσες, δάχτυλα κτλ εμείς όμως θα μπούμε ο ένας μέσα στο κεφάλι του άλλου, θα κατέχουμε ο ένας τον άλλο όπως δεν έχουν κάνει ποτέ δυο άνθρωποι.δε σε συναρπάζει η ιδέα;
ραλφ

Τετ, 26 Μαρ 1997 10:24:42

Αγαπητέ Ραλφ,
Τα επιχειρήματά σου είναι πολύ εύγλωττα, αλλά όχι, ευχαριστώ. Φυσικλα έχω ως συγγραφέας την περιέργεια να δω τι συμβαίνει στο μυαλό των άλλων ανθρώπων και.............
Σε τελική ανάλυση όμως πιστεύω ότι η ιδιωτικότητα των σκέψεων μας είναι βασική για την ανθρώπινη ατομικότητα και ότι να την παραχωρήσουμε θα ήταν κάτι τρομερά επικίνδυνο. Όλοι μας κάνουμε κακές, ποταπές αισχρές σκέψεις, είναι στην ανθρώπινη φύση, αυτό που κάποτε ονόμαζαν Προπατορικό Αμάρτημα. Το γεγονός ότι μπορούμε να τις καταπνίγουμε, να τις κρύβουμε, να τις κρατάμε για τον εαυτό μας, είναι απαραίτητο για να διατηρούμε τον αυτοσεβασμό μας. Είναι απαραίτητο για τον πολιτισμό.

Γιατί τα βασανιστήρια είναι τόσο τρομερά, τόσο αποκρουστικά από ηθικής πλευράς; Όχι μόνο εξαιτίας του πόνου που προκαλούν, αλλά επειδή χρησιμοποιούν τον σωματικό πόνο για να αποσπάσουν μυστικά από το μυαλό, το οποίο θα έπρεπε να είναι απαραβίαστο.

Έλεν


Στο επόμενο θα δούμε τι σχέση μπορεί να έχουν ένα περίπτερο, ένας μύκητας και ένα αμφιλεγόμενο πρόσωπο.

7 σχόλια:

Ο ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΟΣ είπε...

Πολύ ξεχωριστές αναρτήσεις για την επικοινωνία … που είναι και το θέμα μας εδώ στη μπλογκόσφαιρα. Τρομακτική αλλά ενδιαφέρουσα ιδέα .. το να ανταλλάξεις ημερολόγιο με κάποια ή κάποιον. Όντως η ανάγκη για επικοινωνία παραμένει αναλλοίωτη, αλλά τι δε θα ‘δινα για να ξαναζήσω την ιεροτελεστία με το στυλό και το χαρτί … το ταχυδρομείο … και από την αντίθετη πλευρά .. τη προσμονή, το άνοιγμα του φακέλου … τις πολλαπλές αναγνώσεις … και την φύλαξη .. σε κάποιο ξεχωριστό μέρος με άλλα γράμματα .... και την ανάγνωση ξανά .. μετά από μήνες και χρόνια … όταν το χαρτί και ίσως και τα όνειρα μας θα έχουν ξεθωριάσει λιγάκι …
Καλημέρα και να’ σαι καλά !!

kostaslogh είπε...

Γιατί γράφει κάποιος ημερολόγιο;
α.για να μήν τα ξεχάσει;
β.για να ανοίξει συζήτηση με τον εαυτό του;
γ.επειδή έχει συνειδητά ή υποσυνείδητα την ελπίδα ότι κάποιος τρίτος θα τα διαβάσει;
'Οπως και να χει σ ΄ένα ημερολόγιο γράφεται η απόλυτη αλήθεια,πράγμα καταστροφικό στις ανθρώπινες (και όχι μόνο) σχέσεις,αφού σαν οντότητες δεν είμαστε αυτό που σκεφτόμαστε,αλλά αυτό που τελικά πράττουμε.
Φαντάζεσαι μια κοινωνία χωρίς τα αναγκαία πολλές φορές ψέμματα;

Κωνσταντινιά είπε...

Μεταλλαγμένε,


τι θα έδινες αλήθεια για την "ιεροτελεστία", για είναι ρητορική η φράση. Σοβαρολογώντας, πάνω από τον τρόπο, πάνω από το περιεχόμενο το ουσιαστικότερο είναι η μετουσίωση, η κοινωνία των απόψεων.

Κωνσταντινιά είπε...

Κώστα,

προφανώς κάθε άνθρωπος που γράφει ημερολόγιο, θα έχει και τους δικούς του λόγους. Προσωπικά δεν κατάφερα να διατηρήσω ημερολόγιο αν και το επιχείρησα κάνα δυο φορές. Ίσως δεν υπάρχει σε μένα το βαθύτερο αυτό κίνητρο που αναρωτιέσαι.
Κατηγορηματικά υποστηρίζεις πως δεν είμαστε αυτό που σκεφτόμαστε αλλά αυτό που κάνουμε. Είναι πράγματι έτσι;
Πιστεύω πάντως στα λεγόμενα λευκά ψέμματα, και στην αποσιώπηση της αλήθειας καμιά φορά.

gskastro είπε...

Κωνσταντινιά θα σταθώ σε αυτό που γράφει η Έλεν «Το γεγονός ότι μπορούμε να τις καταπνίγουμε, να τις κρύβουμε, να τις κρατάμε για τον εαυτό μας, είναι απαραίτητο για να διατηρούμε τον αυτοσεβασμό μας.»
Δεν θα συμφωνήσω με αυτό που γράφει, δεν έχει σχέση με τον αυτοσεβασμό αλλά με τον απόλυτο φόβο ότι αν αποκαλυφθούν οι μύχιες σκέψεις μας θα είμαστε απορριπτέοι από το κοινωνικό σύνολο. Ένα σύνολο που και αυτό μπορεί να έχει τις ίδιες ακριβώς μύχιες σκέψεις.
Και φυσικά συνεχίζει «Είναι απαραίτητο για τον πολιτισμό.» Εδώ θα συμφωνήσω, ο πολιτισμός έχει ανάγκη από το ψέμα, ναι αυτό το λευκό ψέμα που λες εσύ, χωρίς αυτό δεν μπορεί να λειτουργήσει.
Αυτά τα ολίγα και περιμένω να δω τη σχέση περιπτέρου, μύκητα και αμφιλεγόμενου προσώπου. Πολλά φιλιά gskastro

Κωνσταντινιά είπε...

Κουρασμένο παλληκάρι,

κάτι παρόμοιο λέει και ο Ραλφ, "θα σοκαριστείς, θα αηδιάσεις από πολλά πράγματα που ξεστομίζω στη ροή της συνείδησης μου. Οχετός σκέτος είναι τις περισσότερες φορές. Υπάρχει περίπτωση όταν διαβάσεις το ημερολόγιο μου να μη θελήσεις να με ξαναδείς ή να μου ξαναμιλήσεις ποτέ", με άλλα λόγια.

Ικανοποιώ ευθύς την περιέργειά σου και επισκέπτομαι το σπίτι σου.

googler είπε...

beat888
rain666
box111
art007
ari002