Δευτέρα, 21 Μαρτίου 2011

Παγκόσμια ημέρα ποίησης σήμερα.
Για την ποίηση πολλοί και πολύ μίλησαν.
Ορισμοί και αν δεν διατυπώθηκαν.
Προσωπικά πιστεύω  πως η ποίηση υπερίπταται, αντιστέκεται, οδηγεί σε ανάταση και προπάντων δεν αναλύεται.
Την ερμηνεύει ο καθένας όπως  αυτός την εννοεί.
Επικρατεί η αντίληψη πάντως, πως όσο δυσνόητο είναι ένα ποίημα, τόσο ανώτερο είναι.
Σεβαστή.
Συμφώνως με τον συρμό λοιπόν συμμορφώνομαι και ιδού:

με κοίταξες στα μάτια
και πληγώθηκες,
έλαμπε ο αποσπερίτης


χωρίς ίχνη το διάβα μου
στο πολύβουο πλήθος,
τσιμπούσαν οι μέλισσες

το μήνυμα δεν έλαβα 
ο παραλήπτης απών
αστοχήσαν τα βέλη 

με ακρίδες και μέλι
δεν πορεύτηκα
έρημος μέσα μου


Κι όμως......κάτι βγάζει.
Δυστυχώς απέτυχα.
Ελπίζω του χρόνου  τέτοια μέρα  να γράψω κάτι ανωτέρου επιπέδου.




Δεν υπάρχουν σχόλια: